Gabrysia - jej świat to relacja i bliskość.

Nie opowiada historii ruchem ani słowem. Jej komunikaty są subtelne -w spojrzeniu, w napięciu ciała, w reakcji na dotyk. Codzienność Gabrysi to obecność drugiego człowieka. To wspólne chwile, w których najważniejsze są uważność i cierpliwość. Jej tempo jest inne, ale każde najmniejsze osiągnięcie ma swoją wagę. Z czym mierzy się na co dzień? Gabrysia ma mózgowe porażenie dziecięce czterokończynowe w postaci spastycznej, epilepsję oraz wadę wzroku. Jej rozwój przebiega wolniej niż u rówieśników. Z powodu całkowitej niepełnosprawności ruchowej jest dzieckiem leżącym i wymaga stałej opieki. W codziennych czynnościach jest całkowicie zależna od wsparcia dorosłych.